گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » عطار » الهی نامه

المقالة الحادی عشر : پسر گفتش اگر در جاه باشم
جواب پدر : پدر گفتش چه گر اندک بوَد جاه
(۱) حکایت آن مرد که در بادیه تجرید می‬کرد : بزرگی بود از اصحاب توحید
(۲) حکایت آن دیوانه که تابوتی دید : یکی تابوت می‌بردند بر دست
(۳) حکایت گفتار پیغامبر در طفل نوزاد : چنین گفتست با یاران پیمبر
(۴) حکایت حسن و حسین رضی الله عنهما : حسن می‌شد حسینش بود همبر
(۵) حکایت شبلی با سائل رحمه الله : مگر شبلی بمجلس بود یک روز
(۶) حکایت سلطان محمود با ایاز در گرمابه : مگر روزی ایاز سیم اندام
(۷) حکایت شیخ بایزید و آن قلّاش که او را حدّ می‬زدند : بکاری بایزید عالم افروز
(۸) حکایت عبدالله مبارک با غلام : مگر ابن المبارک بامدادی
(۹) حکایت حبشی که پیش پیغامبر آمد : یکی حبشی بر پیغامبر آمد
(۱۰) حکایت آن مرد که عروس خود را بکر نیافت : عروسی خواست مردی چون نگاری
(۱۱) حکایت اسکندر و کلمات حکیم بر سر او : چو اسکندر بزاری در زمین خفت
(۱۲) حکایت دیوانه : یکی دیوانهٔ بی پا و سر بود
(۱۳) حکایت حسن بصری و شمعون : حسن در بصره استاد جهان بود