- شمارهٔ ۱ : آن راه که راه عالم عرفان است
- شمارهٔ ۲ : هر ذات که در تصرّف دوران است
- شمارهٔ ۳ : چندان که نگاه میکنم حیرانی است
- شمارهٔ ۴ : بنشین که اگر بسی گذر خواهی کرد
- شمارهٔ ۵ : بر بوی یقین درین بیابان رفتیم
- شمارهٔ ۶ : گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد
- شمارهٔ ۷ : احوالِ جهان سخت عجیب افتادهست
- شمارهٔ ۸ : مائیم و نصیب جز جگر خواری نه
- شمارهٔ ۹ : دانی که چهایم نه بزرگیم نه خُرد
- شمارهٔ ۱۰ : مائیم در اوفتاده چون مرغ به دام
- شمارهٔ ۱۱ : از آرزوی یقین چو مینتوان زیست
- شمارهٔ ۱۲ : ای دل هر دم غم دگرگون میخور
- شمارهٔ ۱۳ : این درد چه دردیست که درمانش نیست
- شمارهٔ ۱۴ : حالِ دلِ باژگونه مینتوان گفت
- شمارهٔ ۱۵ : دل از همه عالم به کنار آمد باز
- شمارهٔ ۱۶ : دردا که بجز درد مرا کار نبود
- شمارهٔ ۱۷ : آن میخواهم که جایگاهی گیرم
- شمارهٔ ۱۸ : هر روز غمی به امتحانم آمد
- شمارهٔ ۱۹ : دردا که ز خود بیخبرم باید مرد
- شمارهٔ ۲۰ : زانگه که بقا روی نمودست مرا
- شمارهٔ ۲۱ : امروز منم ذوقِ خرد نادیده
- شمارهٔ ۲۲ : آگاه نیم از دل و جانم که چه بود
- شمارهٔ ۲۳ : چون عمر بشد زادِ رهم از «چه کنم»
- شمارهٔ ۲۴ : بس رنج کشم طرب نمیدانم چیست
- شمارهٔ ۲۵ : چون چارهٔ خویش میندانم چه کنم
- شمارهٔ ۲۶ : دل نیست مرا، یکی مصیبت خانهست
- شمارهٔ ۲۷ : سرگردانی بسوخت جانم چه کنم
- شمارهٔ ۲۸ : سبحان الله! بر صفتی حیرانم
- شمارهٔ ۲۹ : از پای در آمدم ز سرگردانی
- شمارهٔ ۳۰ : از دنیی فانیم جوی نیست پدید
- شمارهٔ ۳۱ : نه در سفرم یک دم و نی در حضرم
- شمارهٔ ۳۲ : چندان که بدین قصه فرو مینگرم
- شمارهٔ ۳۳ : امروز منم شیفتهای حیرانی
- شمارهٔ ۳۴ : امروز منم ز خان و از مان بیرون
- شمارهٔ ۳۵ : گه چون مه از آرزوی حق کاستهایم
- شمارهٔ ۳۶ : گر برکشم از سینهٔ پرخون آهی
- شمارهٔ ۳۷ : از هم نفسانم اثری نیست امروز
- شمارهٔ ۳۸ : دل هرچه که دید خشک لب دید همه
- شمارهٔ ۳۹ : چندان که مرا عقل و بصر خواهد بود
- شمارهٔ ۴۰ : چندان که مرا عقل به تن خواهد بود
- شمارهٔ ۴۱ : چون بیخبرم از آنکه تقدیرم چیست
- شمارهٔ ۴۲ : نی کس خبری میدهد از پیشانم
- شمارهٔ ۴۳ : هر لحظه تحیر به شبیخون آید
- شمارهٔ ۴۴ : چندان که ز هر شیوه سخن میگویم
- شمارهٔ ۴۵ : در بادیهٔ جهان دری بنمایید
- شمارهٔ ۴۶ : یک بیدل و بیرأی چو من بنمایید
- شمارهٔ ۴۷ : دل رفت و جگر با دل ریش آمد باز
- شمارهٔ ۴۸ : من زین دل بیخبر بجان آمدهام