- شمارهٔ ۴ : گفتی که «ترا چو خاک گردانم پست
- شمارهٔ ۵ : پیوسته به آرزو ترا باید خواست
- شمارهٔ ۶ : در عشق تو جز بلا و غم ناید راست
- شمارهٔ ۸ : دل بی تو ز اختیار بر خواهد خاست
- شمارهٔ ۱۱ : گر از تو مرا کفر و اگر ایمان است
- شمارهٔ ۱۲ : تا چند مرا خوار و خجل خواهی داشت
- شمارهٔ ۱۵ : جانا! چو ز سر تا قدمت جمله نکوست
- شمارهٔ ۲۸ : ماهی که دلم زو به بلا افتادست
- شمارهٔ ۳۰ : دل در غم تو غرقهٔ خونِ جگر است
- شمارهٔ ۱ : گر خورشیدی چرخ برینت نرسد
- شمارهٔ ۱۰ : آن کس که ترا عزیزتر ازجان دید
- شمارهٔ ۱۹ : گفتم که اگر دلِ تو یک رنگ آید
- شمارهٔ ۲۲ : یا رب چه دمم بود که دمساز نداد
- شمارهٔ ۲۳ : گفتم: «چو تنم ضعیف و لاغر باشد
- شمارهٔ ۲۴ : دوش آمد و دادِ دلِ سرمستم داد
- شمارهٔ ۲۷ : تا از غم تب دلش به صد درد افتاد
- شمارهٔ ۲۹ : ماهی که به قد سرو روانم آمد
- شمارهٔ ۲ : از درد تو ای ماهِ دل افروز آخر
- شمارهٔ ۱۴ : آن است همه آرزویم عمر دراز
- شمارهٔ ۱۸ : بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز
- شمارهٔ ۲۱ : گفتم: «ز میان جان شوم خاک درش
- شمارهٔ ۲۰ : بی یاد تو من سرزبان را بزنم
- شمارهٔ ۲۵ : گر جان خواهد از بن دندان بدهم
- شمارهٔ ۳ : بر خاکِ درت پای در آتش بودن
- شمارهٔ ۹ : ای عشق رخت واقعهٔ مشکل من
- شمارهٔ ۷ : از بس که تو خود به خویشتن مینازی
- شمارهٔ ۱۳ : تا چند مرا سوخته خرمن نگری
- شمارهٔ ۱۷ : سهل است اگر کار مرا ساز دهی
- شمارهٔ ۲۶ : از بس که بخورد خون من بیدادی
» ت
» د
» ر
» ز
» ش
» م
» ن
» ی