- قصیدهٔ شمارهٔ ۱ : از تتق کبریا صورت لطف خدا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ : تا ز نور روی او گشته منور آفتاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ : از نور روی اوست که عالم منور است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ : مرد مردانه شاه مردان است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ : گر نه آب است اصل گوهر چیست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ : عمر بی عشق می گذاری هیچ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۷ : بنازم جان روح افزای سید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ : خوش رحمتیست یاران صلوات بر محمد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۹ : در دو عالم چون یکی دارندهٔ اشیا بود
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ : دل چو سلطان ملک جان گردد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ : هرچه مقصود تو است آن گردد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ : رند مستی که گرد ما گردد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ : رندان باده نوش که با جام همدند
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ : نقطه ای در الف هویدا شد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ : چو تو به ما نرسیدی تو را ز ما چه خبر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ : بیا ای مومن صادق بگو صلوات پیغمبر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ : داد جاروبی به دستم آن نگار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ : حی و قیوم و قدیم لم یزل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ : عیسی گردون نشین تابع تو در ازل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ : دُرد دردش خورده ام تا صاف درمان یافتم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ : قدرت کردگار می بینم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ : گفتیم خدای هر دو عالم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ : عاشقانه گر بیابی جام جم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ : سالها در سفر به سر گشتیم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ : در راه خدا بسی دویدیم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ : دم به دم دم از ولای مرتضی باید زدن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ : ای دل ار عاشقی بیا از جان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ : نقش رویش خیال تا بسته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ : ظهوری لم یزل ذاتی بذاتی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ : حبیبی سیدی یا ذالمعالی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ : آن امیرالمؤمنین یعنی علی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ : جام گیتی نما علی ولی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ : هر که دارد با علی یک مو شکی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ : گر در این بحر آشنا یابی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ : خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد