گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » مسعود سعد سلمان » گزیده اشعار

شمارهٔ ۱ : شاعران بینوا خوانند شعر با نوا
شمارهٔ ۲ : ناگه خروس روزی در باغ جست
شمارهٔ ۳ : گرمابه سه داشتم به لوهور
شمارهٔ ۴ : آگاه نیست آدمی از گشت روزگار
شمارهٔ ۵ - بر تو سید حسن دلم گرید : بر تو سیدحسن دلم گرید
شمارهٔ ۶ - چندین هزار بیت بدیع بلند ماند : پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من
شمارهٔ ۷ - همی بلرزم بر خویشتن چو شاخک بید : کدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیب
شمارهٔ ۸ - که از رنج پیری تن آگه نبود : دریغا جوانی و آن روزگار
شمارهٔ ۹ - زشت باشد که شعر گوید کس : در وفات محمد علوی
شمارهٔ ۱۰ - نه خفته نه بیدار نه دیوانه نه هشیار : معروف‌تر از من به جهان نیست خردمند
شمارهٔ ۱۱ - آتش در قبلهٔ آزر زدیم : گردن و گوش غزل و مدح را
شمارهٔ ۱۲ - نداند حقیقت که من کیستم : چه کین است با من فلک را به دل؟
شمارهٔ ۱۳ - شادم بدان که هستی استاد من : ای خواجه بوالفرج نکنی یاد من
شمارهٔ ۱۴ - گفتم که تو مرا مرثیت کنی : گفتم تو مرا مرثیت کنی
شمارهٔ ۱۵ - نه مسلمانی و نه برهمنی : ای خروس ایچ ندانم چه کنی
شمارهٔ ۱۶ : ای دلارای روزن زندان