گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » احمد شاملو

سرود : برای پرویزِ شاپور
میلاد : نفسِ کوچکِ باد بود و حریرِ نازکِ مهتاب بود و فواره و باغ بود
گریزان : برای خانمِ عالیه جهانگیر یوشیج
پایتختِ عطش : آب کم‌جو. تشنگی آور به دست!
ميان ِ ماندن و رفتن... : ميان ِ ماندن و رفتن حکايتي کرديم
سخنی نیست... : به اِولین و ثمین باغچه‌بان
حماسه؟ : در چارراه‌ها خبری نیست:
رهگذران : سر در زیر از شاهراهِ متروک پیش می‌آمدند
کوه‌ها : کوه‌ها با هم‌اند و تنهایند
انگیزه‌های خاموشی : پس آدم، ابوالبشر، به پیرامنِ خویش نظاره کرد
غزلِ ناتمام... : به هر تارِ جانم صد آواز هست
شبانه : اکنون، دیگرباره شبی گذشت.
من مرگ را... : اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که در من می‌گذرد.
وصل : ۱
شبانه : به گوهرِ مراد