گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » احمد شاملو

شبانه : در نیست
شبانه : اگر که بیهده زیباست شب
نشانه : شغالی
برخاستن : چرا شبگیر می‌گرید؟
در میدان : آنچه به دید می‌آید و
شبانه : مردی چنگ در آسمان افکند،
تابستان : پردگیانِ باغ
شبانه : کلیدِ بزرگِ نقره
شبانه : مرا
تعویذ : به چرک می‌نشیند
سرودِ ابراهیم در آتش : در اعدامِ مهدی رضایی در میدانِ تیرِ چیتگر
غریبانه : دیری‌ست تا سوزِ غریبِ مهاجم
ترانه تاریک : بر زمینه‌ی سُربی‌ صبح
واپسين تير ترکش آنچنان که می‌گويند : من کلامِ آخرین را
بر سرمای درون : همه
از این گونه مردن... : می‌خواهم خوابِ اقاقیاها را بمیرم.
محاق : به گوهر مراد
درآمیختن : مجال
اشارتی : به ایران درودی
مجال : جوجه‌یی در آشیانه
ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مُرد : در شهادتِ احمد زِیبَرُم در پس‌کوچه‌های نازی‌آباد