گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » فروغ فرخزاد

گناه : گنه کردم گناهی پر ز لذت
رویا : با امیدی گرم و شادی بخش
نغمهٔ درد : در منی و این همه ز من جدا
گمشده : بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ
اندوه پرست : کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم
قربانی : امشب بر آستان جلال تو
آرزو : کاش بر ساحل رودی خاموش
آبتنی : لخت شدم تا در آن هوای دل انگیز
سپیدهٔ عشق : آسمان همچو صفحهٔ دل من
بر گور ِ لیلی : آخر گشوده شد ز هم آن پرده های راز
اعتراف : تا نهان سازم از تو بار دگر
یاد ِ یک روز : خفته بودیم و شعاع آفتاب
موج : تو در چشم من همچو موجی
شوق : یاد داری که زمن خنده کنان پرسیدی
اندوه ِ تنهایی : پشت شیشه برف می بارد
قصه ای در شب : چون نگهبانی که در کف مشعلی دارد
شکستِ نیاز : آتشی بود و فسرد
شکوفهٔ اندوه : شادم که در شرار تو می سوزم
پاسخ : بر روی ما نگاه خدا خنده می زند
دیوار : در گذشت پر شتاب لحظه های سرد
ستیزه : شب چو ماه آسمان پر راز
قهر : نگه دگر به سوی من چه می کنی ؟
تشنه : من گلی بودم
ترس : شب تیره و ره دراز و من حیران
دنیای سایه ها : شب به روی جادهٔ نمناک