گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » فروغ فرخزاد

آن روزها : آن روزها رفتند
گذران : تا به کی باید رفت
آفتاب می شود : نگاه کن که غم درون دیده ام
روی ِ خاک : هرگز آرزو نکرده ام
شعر ِ سفر : همه شب با دلم کسی می گفت
باد ما را خواهد برد : در شب کوچک من ، افسوس
غزل : چون سنگها صدای مرا گوش می کنی
در آبهای سبز ِ تابستان : تنها تر از یک برگ
میان ِ تاریکی : میان تاریکی
بر او ببخشایید : بر او ببخشایید
دریافت : در حباب کوچک
وصل : آن تیره مردمکها ، آه
عاشقانه : ای شب از رویای تو رنگین شده
پرسش : سلام ماهی ها ... سلام ماهی ها
جمعه : جمعهٔ ساکت
عروسک کوکی : بیش از اینها ، آه ، آری
تنهایی ِ ماه : در تمام طول تاریکی
معشوق ِ من : معشوق من
در غروبی ابدی : - روز یا شب ؟
مرداب : شب سیاهی کرد و بیماری گرفت
آیه های زمینی : آن گاه
هدیه : من از نهایت شب حرف می زنم
دیدار در شب : و چهرهٔ شگفت
وهم ِ سبز : تمام روز در آیینه گریه می کردم
فتح ِ باغ : آن کلاغی که پرید
به علی گفت مادرش روزی ... : علی کوچیکه
پرنده فقط یک پرنده بود : پرنده گفت : ( چه بویی ، چه آفتابی ، آه
ای مرز ِ پرگهر ... : فاتح شدم
به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد : به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد
من از تو می مُردم : من از تو می مردم
تولدی دیگر : همهٔ هستی من آیهٔ تاریکیست