گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » ملا هادی سبزواری

وله ایضاً : ای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاک
وله ایضاً : ای از تو بهر چمن بهر گل بوئی
وله ایضاً : برداشتهام دو دست از بهر دعا
وله ایضاً : دلدار چو مغز است و جهان جمله چو پوست
وله ایضاً : ای حاجب ابروی تو هرابروئی
وله ایضاً : مائیم ز قید هر دو عالم رسته
وله ایضاً : مائیم که آئینهٔ روی شاهیم
وله ایضاً : با غیر علی کیم سرو برگ بود
رباعی بلسان الحقیقة المحمدیه : عالم صفت حسن سراپای من است
و له ایضاً : لیکن نه سری که غیر پا پنداری
و له ایضاً : از فرقت آن سیمتن ماه جبین
رباعی فی حقیقة المحمدیه : ای صبح ازل طلعت روح افزایت
و له ایضاً : شهروزه شدی و شاه دوران بودی
و له ایضاً : یا من هو نورا عین ایقاظ
دوبیتی : ز عشقش سوز در هر سینه بینم