- اول : هم روت خوش هم خوت خوش هم پیچ زلف و هم قفا
- دوم : ماه رمضان آمد ای یار قمر سیما
- سوم : حد و اندازه ندارد نالها و آه را
- چهارم : ای دریغا که شب آمد همه گشتیم جدا
- پنجم : آنچ دیدی تو ز درد دلم افزود بیا
- ششم : ای ساقیان مشفق سودا فزود سودا
- هفتم : مستی و عاشقی و جوانی و یار ما
- هشتم : بلبل سرمست برای خدا
- نهم : باز این دل سرمستم دیوانهٔ آن بند است
- دهم : هست کسی کو چو من اشکار نیست
- یازدهم : بیا، که باز جانها را شهنشه باز میخواند
- دوازدهم : زان بادهٔ صوفی بود از جام، مجرد
- سیزدهم : پیکان آسمان که به اسرار ما درند
- چهاردهم : ای قد و بالای تو حسرت سرو بلند
- پانزدهم : ای یار گرم دار، و دلارام گرم دار
- شانزدهم : بیار آن می که ما را تو بدان بفریفتی ز اول
- هفدهم : گر دلت گیرد و گر گردی مول
- هجدهم : نامه رسید زان جهان بهر مراجعت برم
- نوزدهم : ای خواب به روز همدمانم
- بیستم : هله درده می بگزیده که مهمان توم
- بیست و یکم : هله، رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم
- بیست و دوم : هله خیزید که تا خویش ز خود دور کنیم
- بیست و سوم : هرگز ندانستم که مه آید به صورت بر زمین
- بیست و چهارم : امروز به قونیه، میخندد صد مه رو
- بیست و پنجم : شب مست یار بودم و در های های او
- بیست و ششم : ای جان مرا از غم و اندیشه خریده
- بیست و هفتم : ای درد دهندهام دوا ده
- بیست و هشتم : ای آنک ما را از زمین بر چرخ اخضر میکشی
- بیست و نهم : با شیر رو به شانگی آوردمان دیوانگی
- سیام : عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانی
- سی و یکم : اگر سوزد درون تو چو عود خام، ای ساقی
- سیو دوم : شاهنشه مایی تو و به گلبرگ مایی
- سیو سوم : رها کن ناز، تا تنها نمانی
- سیوچهارم : جهان اندر گشاده شد جهانی
- سیپنجم : زهی دریا زهی بحر حیاتی
- سی و ششم : فتاد این دل به عشق پادشاهی
- سی و هفتم : ای بانگ و صلای آن جهانی
- سی و هشتم : هر روز بگه ز در درآیی
- سی و نهم : مستیان در عربده، رفتند و رفتم گوشهٔ
- چهلم : هله نوش کن شرابی، شده آتشی به تیزی
- چهل و یکم : تو برو، که من ازینجا بنمیروم به جایی
- چهل و دوم : ماییم و بخت خندان، تا تو امیر مایی
- چهل و سوم : زین دودناک خانه گشادند روزنی
- چهل و چهارم : گر مه و گز زهره و گر فرقدی