گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » سعدی » بوستان

سر آغاز : نفس می‌نیارم زد از شکر دوست
حکایت : جوانی سر از رأی مادر بتافت
گفتار اندر صنع باری عز اسمه در ترکیب خلقت انسان : ببین تا یک انگشت از چند بند
حکایت اندر معنی شکر منعم : ملک زاده‌ای ز اسب ادهم فتاد
گفتار اندر گزاردن شکر نعمتها : شب از بهر آسایش تست و روز
گفتار اندر بخشایش بر ناتوانان و شکر نعمت حق در توانایی : نداند کسی قدر روز خوشی
حکایت سلطان طغرل و هندوی پاسبان : شنیدم که طغرل شبی در خزان
حکایت : یکی را عسس دست بر بسته بود
حکایت : برهنه تنی یک درم وام کرد
حکایت : یکی کرد بر پارسایی گذر
حکایت : ز ره باز پس مانده‌ای می‌گریست
حکایت : فقیهی بر افتاده مستی گذشت
نظر در اسباب وجود عالم : نهاده‌ست باری شفا در عسل
در سابقهٔ حکم ازل و توفیق خیر : نخست او ارادت به دل در نهاد
حکایت سفر هندوستان و ضلالت بت پرستان : بتی دیدم از عاج در سومنات