گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب »

سر آغاز : بیا ای که عمرت به هفتاد رفت
حکایت پیرمرد و تحسر او بر روزگار جوانی : شبی در جوانی و طیب نعم
حکایت : کهن سالی آمد به نزد طبیب
گفتار اندر غنیمت شمردن جوانی پیش از پیری : جوانا ره طاعت امروز گیر
حکایت در معنی ادراک پیش از فوت : شبی خوابم اندر بیابان فید
حکایت : قضا زنده‌ای رگ جان برید
حکایت در معنی بیداری از خواب غفلت : فرو رفت جم را یکی نازنین
حکایت : یکی پارسا سیرت حق پرست
حکایت عداوت در میان دو شخص : میان دو تن دشمنی بود و جنگ
حکایت : شبی خفته بودم به عزم سفر
موعظه و تنبیه : خبر داری ای استخوانی قفس
حکایت در عالم طفولیت : ز عهد پدر یادم آید همی
حکایت : یکی برد با پادشاهی ستیز
حکایت : یکی مال مردم به تلبیس خورد
حکایت : همی یادم آید ز عهد صغر
حکایت مست خرمن سوز : یکی غله مرداد مه توده کرد
حکایت : یکی متفق بود بر منکری
حکایت زلیخا با یوسف (ع) : زلیخا چو گشت از می عشق مست
مثل : پلیدی کند گربه بر جای پاک
حکایت سفر حبشه : غریب آمدم در سواد حبش
حکایت : یکی را به چوگان مه دامغان
حکایت : به صنعا درم طفلی اندر گذشت