گنجنما - اشعار شاعران ایرانی » عطار » مختارنامه » باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن »

شمارهٔ ۱ : ذوق شکر از چشیدن آمد حاصل
شمارهٔ ۲ : فرّخ دل آن که مُرد حیران و نگفت
شمارهٔ ۳ : خود را به طریق چاره میباید کرد
شمارهٔ ۴ : امروز دلی سخن نیوش اولیتر
شمارهٔ ۵ : ای دل چو شراب معرفت کردی نوش
شمارهٔ ۶ : تا چند زنی ای دلِ برخاسته جوش
شمارهٔ ۷ : تا چشم ز دیدارِ جهان در بستیم
شمارهٔ ۸ : ای دل شب و روز چند جوشی، بنشین
شمارهٔ ۹ : تا کی زنی ای دل خسته جوش
شمارهٔ ۱۰ : ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین
شمارهٔ ۱۱ : گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخر
شمارهٔ ۱۲ : گر نام ونشان من توانستی بود
شمارهٔ ۱۳ : چون لوح دل از دو کون بستردم من
شمارهٔ ۱۴ : در فقر، سیاه پوشیم اولیتر
شمارهٔ ۱۵ : در عشق تو از بس که خروش آوردیم
شمارهٔ ۱۶ : هر چند که نیست هیچ از حق خالی
شمارهٔ ۱۷ : چون برفکنند از همه چیزی سرپوش
شمارهٔ ۱۸ : دل در پی راز عشق، پویان میدار
شمارهٔ ۱۹ : در عالم توحید به کس هیچ مگوی
شمارهٔ ۲۰ : تا برجایی بجای میباش و خموش!
شمارهٔ ۲۱ : هر چند ترا محرم اسراری نیست
شمارهٔ ۲۲ : تا کی به سخن زبان خروشان داری
شمارهٔ ۲۳ : تا چند زنی منادی، ای سر که فروش!
شمارهٔ ۲۴ : گر خواهی تو که وقت خود داری گوش
شمارهٔ ۲۵ : اجزای تو جمله گوش میباید و بس
شمارهٔ ۲۶ : آن به که نفس ز کارِ عالم نزنی